kölelik bittiyse eğer ; terketmemiz gerekmez mi bedenlerimizi...
senin şu küçük iskender'le ilişkimiz çok eskiye dayanır..sene;hatrlamıyorum senesi,mevsimlerden;kesin sonbahar..ben ne zaman bi şiir kitabı alsam mevsim sonbahardır.sen şimdi sorıcaksın;şu,edip cansever'in''onun kırmızı yapraklardan yapılmış bir zamandışılığı vardır''sözü kimin içindir o zaman,diye..evet haklısın,yerden göğe kadar haklısın.bu söz kesinlikle şair cinsi için kullanılmıştır..o zaman ben sözlerimi boşluğa geri çağırıyorum..küçük iskender bilincimi paramparça etmiştir.onun böyle bir amacımı vardı..tahribat..onun şiirinin amaçlarından biri olarak söylenebilir pekala..bu küçük iskender tarafı.bir de yasin tarafı var..il postino.başrolde neruda'nın şiirlerinin olduğu film.şiir kim kullanırsa onundur,diyodu..ben de küçük iskender'in şiirlerini beynimi düzdürmek;aklın sesini susturup,düşünceyi sıfıra indirmek için kullandım..bilirsin,bazen düşüncemin bi anahtarı olsa da bi iki dakikalığına da olsa kapatabilsem dediği anlar olur insanın.....bilir misin!..
benimle birlikte intihar et anne
binlerce çiçek dolaştım bulamadım yüzünün kimyasını
Hüzünde kırıldim
Masum suda kirilan hınzır ısık gibi.
Geçtim içinden hastalarımla salgın acının.
Bahara dogru cehennemi gördüm
Emrivaki, duru, hasbelkader yarıuykulu
Zebanilerin kemikli ayakparmaklarinda.
ölüme sorarsanız: yalan! Ben yalnizca/kendimi uydurdum
seni ne çok kedi tırmalamış anne
camlara baktım orda mısın hala
dün akşam haydutlar bıçaklamış bir karanfil
kaçamamış vurmuşlar ölmemiş solmuş
seni ne çok iğfal etmişler anne
her yerin delik deşik
ağlayışın bile yamuk yumuk
bakışların kısık
ve bilhassa değişik
ne çok isyanlanmışım ne çok gitmişim meğer
bağırdıkça etlenmiş sesim
etlendikçe sesim, kanamış elmas liğme liğme
seni ne çok öldürmüşler anne
beni ne çok dövmüşler
artık evlenelim anne hayata karşı
ve gel, beraber kaybedelim bu mor savaşı
benimle birlikte intihar et anne...
çelişkili kuvvete dönen yapışkan bir ölü var
korkulan otobanın ortasında viraj yaratan.
bir dedektif hissiyle yaklaşırken dünyaya ay
toprak tutarken elini cetvelle çizilmiş suyun
gözlerini düşürmüş bir genç kız gibi mağrur
ve diken diken; arabanın bagajında bir ölü
var
direksiyondaki cesetle hayatı tartışan.
kahramanlar ölü doğar...
tanrıdan uzağa giden bir yolda seni bekliyorum bisikletinde banada yer varsa benide al lucifer.